Δημοτική παντοδυναμία – Ο λαϊκισμός ως πολιτικό κεφάλαιο
Ως επακόλουθο της υπερψήφισης ανάληψης νέου δανείου αξίας 30 εκατομμυρίων (Δημοτικό Συμβούλιο 30/07/2025) από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, λογικό επόμενο ήταν να κυκλοφορήσουν διθυραμβικά άρθρα στα τοπικά μέσα ενημέρωσης της πόλης για την παντοδυναμία της τρέχουσας Δημοτικής Αρχής.
Η μείζων αντιπολίτευση δεν έπεισε με την επιχειρηματολογία της και τα μικρότερα αντιπολιτευτικά ρεύματα δεν θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό, κάποια λόγω αριθμητικού μειονεκτήματος και κάποια επειδή επέλεξαν να είναι πιο κοντά στον ισχυρό, μια πάγια τακτική. Αυτό όμως που προκάλεσε εντύπωση είναι το ότι τα μέσα ενημέρωσης δεν αναρωτήθηκαν σχετικά με το πού μπορεί να οδηγηθεί η Θεσσαλονίκη χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση, χωρίς δημοσιογραφική έρευνα.
“Γίνε κι εσύ σερίφης”
Ποιος δεν θα ήθελε να παρκάρουν τα οχήματα σωστά και σύννομα; Η λύση που βρήκε ο Δήμος Θεσσαλονίκης στο μεγάλο πρόβλημα της παράνομης στάθμευσης ήταν να στηρίξει άλλη μια επικοινωνιακή διαδικασία τοποθέτησης ξένου αντικειμένου σε ιδιωτικά οχήματα (θυμάστε τα αυτοκόλλητα: είσαι γάιδαρος;) μικρών καρτελών, οι οποίες θα καταλήξουν στην άσφαλτο, ρυπαίνοντας.
Επιπλέον, μέσω της επίκλησης “εθελοντισμού”, μετατρέπει τους πολίτες σε ανεκπαίδευτους τροχονόμους ενώ δεν προκύπτει από την ανακοίνωση προθυμία να αναλάβει την ευθύνη της προτροπής σε περίπτωση που υπάρξει οποιαδήποτε εμπλοκή.
Ο καλός Σαμαρείτης του ελαιόλαδου
Σε άλλο ένα δείγμα επικοινωνιακής πολιτικής, ο Δήμος μας κυνήγησε επί δυο εβδομάδες κάθε φυτεμένη ελιά ανά την επικράτεια, μια εδώ μια εκεί, με στόλο εργατών 6 μέχρι 8 ατόμων για να παράξει 157 λίτρα ελαιόλαδου χρηματικής αποτίμησης ούτε 1.500 ευρώ. Με τι κόστος παραγωγής;
Όσο και να μεγεθύναμε την ταμπέλα με τα στοιχεία πέσαμε σε απόλυτο κενό. Κανένα στοιχείο στη διάθεση του πολίτη, ούτε το συνολικό κόστος της πρωτοβουλίας, ούτε ποιος φορέας πιστοποίησε την καταλληλότητα του ελαιόλαδου, ούτε ποιος το εμφιάλωσε, ούτε ποιος, τελικά, το χρηματοδότησε και φυσικά, αν άξιζε τον κόπο.
Στη φετινή συγκομιδή, αναμένεται μικρότερη παραγωγή, διότι, όπως δήλωσαν οι αρμόδιοι:
“Οι πολίτες ελάφρυναν τις ελιές”!!
Είδες τουρίστα, δώσε ένα κουλούρι
Ας μην ξεχάσουμε και το promoti0n της προηγούμενης Διοίκησης όπου η επιστημονική κατάρτιση της πόλης, οι ακαδημαϊκές διαλέξεις marketing, η χιλιετής ιστορία της Θεσσαλονίκης, τα μνημεία, οι άνθρωποί της, όλα μαζί “κουλουριάστηκαν” σε ένα καλαθάκι υποδοχής κρουαζιερόπλοιου, προωθητικό λείψανο των λαικϊσμών των 80’s.
Δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ν.2 του SoliQ report που ήδη κυκλοφορεί.
Αποκλειστικό ρεπορτάζ. Φωτογραφίες: Διονύσης Ντισό
